แม่นาค The musical กับคุณแม่
ไปดูแม่นาค the musical กับน้องๆและแม่มา
ทุกคนตื่นเต้นกันมากที่แม่ออกจากบ้านมาดูกับเราด้วย
เพราะปกติแม่ไม่ค่อยไปไหนมาไหน
ไม่ได้อะไรพิเศษ ทำไมแม่ถึงอยากมาดูหรอกนะ
ตามประสาแม่เราแล้วไม่ใช่แบบนั้น
เป็นคนแบบ อะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ ไม่มีความต้องการส่วนตัว
มีแต่ความต้องการของคนอื่นมาก่อนทั้งนั้น
แต่ที่แม่มาดูเพราะน้องปูมาดูไม่ได้แต่ซื้อตั๋วแล้ว
ทุกคนเลยดีใจกันใหญ่ที่แม่มาแทน
จนน้องปูบอกว่า นี่ทุกคนดีใจใช่มั้ยที่เราไปไม่ได้
แน่นอน
เราไปเจอแม่ที่เอสพลานาด
(หลังจากขับรถทั่วเมืองมาทั้งวัน ระลึกความหลังสมัยเป็นทีเอมเลย)
ก่อนจะพาแม่ไปกุ๊กกิ๊กกันที่ร้านชิบูย่า
แบบว่า Coco Ichiban มันคนมากมายเหลือเกิน
สาวๆก็หนุงหนิงแม่ แย่งแม่กันตลอดเวลา
ยิ่งโตยิ่งแย่งแม่กันนะ เด็กๆก็คงแย่งมั้ง
แต่ไม่ได้แย่งกันแบบนี้
ถ่ายรูปคนยังไม่ชัดเท่ารูปอาหารเลย โชยุชาชูเมนของเรา รสชาติเฉยๆ
ราเมนราดกระเพราของแม่
เราเป็นคนที่ไ่ม่ชอบเมนูฟิวชันแบบนี้เลย
เราว่าัมันไม่เข้ากัน
อุด้งผัดขี้เมาทะเล อันนี้ก็ด้วย
แต่เราว่าคนส่วนใหญ่ชอบ
ก็ถ้าคนกินชอบ เราก็ทำได้อะ
สลัดอุด้งทูน่า ขึ้นชื่อของร้าน รสชาติคนไทยมากมาย
เป็นน้ำสลัดงาผสม peanut butter
ซารุ อันนี้ไม่ได้ชิม
ที่นี่ขึ้นชื่อว่าทำเส้นสดออกมาให้กินกันเลย
แต่เราก็ยังไม่ค่อยพบว่ามันแตกต่างอะไรมากมาย
มีแค่อุด้งที่รู้สึกต่างไป แต่ไม่ชอบวิธีปรุงที่ออกมารสชาติไทยมากไปหน่อย
แล้วก็ซื้อทาโกะมาให้แม่ชิม แม่ชอบด้วย
แม่นาคเป็นละครเวทีเรื่องที่ 4-5 ที่ดูที่นี่แล้วล่ะมั้ง
ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะดูหรอก แต่ก็บังเอิญแบบนี้หลายที
ที่จะต้องมีเหตุให้มาดู หรือมีบัตรฟรี ทำนองนั้น
แต่รอบนี้ไม่ฟรีหรอกนะ
เรื่อง production เนื้อเรื่องอะไร เราก็โอเค
ไม่ได้ตื่นตะลึงอะไรมากมาย เป็นไปตามมาตรฐานพี่บอย
ดูละครเวทีของพี่บอยมาหลายเรื่อง
จะพบว่า ละครเวทีเมืองไทยเราจะมีจุดเด่นอยู่อย่าง
คือ เหมือนผสมซิทคอมเข้ามา
มันมีกลิ่นซิทคอมเยอะมาก อาจจะเพราะติดภาพนักแสดง
มุข บท หรือการกำกับ ก็ใช้คนชุดเดียวกับที่ทำซิทคอม
แต่ถ้าไม่มีแทรกฉากขำเข้ามา คนไทยก็คงไม่ชอบกัน
ที่เราอยากเขียนถึงจะเป็นเรื่องเนื้อหาและความรู้สึกต่อเนื้อเรื่องมากกว่า
แม่นาคในเวอร์ชันนี้ทำให้เราเห็นถึงความเข้าใจไม่ตรงกัน
การที่เราไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเจออะไรมาบ้าง ทำให้เราไม่รู้ว่า
ทำไมเค้าต้องทำแบบนั้น หรือทำแบบนี้
เหตุผลของการกระทำของเค้าเราอาจจะไม่เข้าใจเลยก็ได้
มีสปอยล์นะ
อย่างแม่นาคภาคนี้ก็ทำให้เห็นว่าที่ต้องมารอพี่มาก
หรือมาหลอกหลอนคนทั้งบาง ก็เพราะโดนอาจารย์คงทำร้ายก่อน
แต่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย ก็เอาแต่คิดว่าแม่นาคเฮี้ยน แม่นาคน่ากลัว
แม้แต่พี่มากเองที่พอรู้ความจริงว่าเมียตายไปแล้ว
ก็ยังหนีหัวซุกหัวซุน ไล่แม่นาคให้ไป โดยไม่ถามอะไรเลย
มองทั้งสองฝ่ายแล้วก็น่าสงสารทั้งคู่
ฝั่งพี่มากก็ แบบ ก็เมียตายไปแล้วอ่ะ จะให้อยู่กับผีก็ไม่ใช่
ก็จำเป็นต้องไล่ไป หรือว่าต้องการกำจัดผีไป ก็ถูกแล้ว
มองในมุมแม่นาค ก็รู้สึกว่า ไหนล่ะคำสัญญาที่เคยให้ไว้
ที่จะปกป้องดูแลกัน ที่จะรักกัน เค้าก็อุตส่าห์มารอด้วยความเจ็บช้ำ
ที่ถูกอาจารย์คงมาทำร้ายจนต้องมานั่งรอสามี รอคำสัญญาที่ให้ไว้
แต่พอเจอกันก็กลับไล่กันแบบนี้
ถึงเป็นผีก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความรู้สึกหรอกเนอะ
พี่มากเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่นาคต้องมาทำแบบนี้
ทั้งๆที่เห็นอยู่ว่า ก็เธอตายไปแล้วอ่ะ เธอก็ไปตามทางของเธอสิ
แม่นาคก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพี่มากถึงไม่รักเธอเหมือนเดิม
ทั้งๆที่ถึงเธอจะตายไปแล้ว แต่ความรักก็ยังคงอยู่
โดนคนอื่นทำร้ายก็อยากให้สามีกลับมาอยู่เคียงข้างเหมือนที่เคยเป็นมา
มันเลยกลายเป็นเรื่องราวที่คนหนึ่งหนี คนหนึ่งไล่ตาม
ด้วยความรู้สึกผิดหวังต่อกันทั้งคู่ ทั้งๆที่จริงๆแล้วไม่ได้ตั้งใจทำร้ายกันแบบนั้น
อินเนอะ 555
มาดูที่นี่หลายครั้งแล้วตอนนี้เริ่มรู้แล้วว่า
ควรจะเลือกที่นั่งตรงไหนคุ้มที่สุด
พูดเฉพาะละครเวทีของไทยนะ ของที่เค้าอิมพอร์ตมา
ก็คงเลือกได้ตามกำลังทรัพย์จริงๆ
ที่นั่งข้างๆด้านล่างราคาจะถูกกว่าตรงกลางเยอะ
ซึ่งเราพบว่า อรรถรสก็ไม่ต่างกันมาก
ต่างกันตรงมุมมองที่เราไม่เห็นตรงกลางเวที
เพราะละครเวทีเค้าจะสื่อสารให้คนนั่งตรงกลางข้างล่างมากกว่า
แต่ว่านั่งเอียงมาหน่อย เราว่าก็คุ้มราคาที่หายไปอยู่นะ
(นั่งตรงช่องทางเดินที่นักแสดงวิ่งผ่านด้วย ก็ตกใจเป็นชอตๆ)
ครั้งนี้น้องมุ้ยจองให้ ซึ่งน้องมุ้ยก็ดูแล้วว่านั่งตรงนี้พอดีที่สุด
เราก็เห็นด้วยอ่ะ ครั้งหน้าถ้าจะมาดูก็คงเลือกที่นั่งประมาณนี้อีก
คนก็เต็มโรง คนไทยก็ชอบดูละครเวทีกันเหมือนกันแฮะ
เข้าใจว่าหมดรอบนี้แล้วจะเป็น Mama mia
แล้วหลังจากนี้ แม่นาคกับเนื้อคู่ 11 ฉากจะกลับมารีรันอีกครั้ง
เนื้อคู่ 11 ฉาก ก็มีคนบอกว่าดี พี่กบกับสินจัยเล่นดีมาก
แต่เราไม่ชอบดูละครที่เป็นบทพูดอย่างเดียว ชอบดู musical มากกว่า
บ่นทุกครั้งว่าแพงๆกับค่าบัตรดูละครเวที แต่ก็ดูบ่อยเหมือนกัน -”-
ก่อนกลับบ้านก็ถ่ายรูปกันก่อนนิดนึง
คือ มีกล้องเดียว แต่ไม่รู้สองคนนี้เค้ามองอะไรกัน
ป.ล. ถามมุ้ยว่าทำไมต้องประกาศว่า กรุณาปิดมือถือและแบล๊คเบอรี่ด้วย
คนใช้แบล๊คเบอรี่กันเยอะหรือไง มุ้ยบอกว่า พี่เกลือ (ผู้กำกับ) เพิ่งซื้อมา เห่อ
เวลาไปคุยงานกับพี่บอยก็เล่นตลอดเวลา พี่บอยเลยสั่งให้ปิด
ดูเป็นเรื่องส่วนตัวกันยังไงก็ไม่รู้นะ อิอิ
About this entry
You’re currently reading “ แม่นาค The musical กับคุณแม่ ,” an entry on Mink’s Memoir
- Published:
- 6.21.09 / 11am












6 Comments
Jump to comment form | comments rss [?] | trackback uri [?]