รีวิวหลายร้าน

อาทิตย์ที่แล้วงานยุ่งมากๆ
เพราะว่านายใหญ่มาจากเมกา
ก็เลยต้องเตรียมรับเสด็จ

เราคิดว่าเป็นเรื่องปกติ
เพราะชินมาตั้งแต่สมัยแผนกเก่า
แต่ว่าบางคนที่นี่บอกว่า เป็นวัฒนธรรมของพวกค้าปลีกเท่านั้น

คนอื่น แผนกอื่นเค้าไม่รอรับเสด็จกันแบบนี้

เราก็ชินแบบนี้ เราก็ทำไปตามที่เราเห็นสมควร
สมัยก่อนเข้าทำงานใหม่ๆ ไม่ชิน โดนนายว่าตอนรับเสด็จครั้งแรก
แต่หลังๆนี่ฉลุยมากๆ

เลยทำให้อาทิตย์นี้จู่ๆก็เกิดชิลขึ้นมาซะงั้น
เหมือนงานมันหลุดออกจากตัวไปหมด
ปัญหาที่มีก็ดูเล็กๆน้อยๆเมื่อเทียบกับอาทิตย์ที่แล้ว

อาทิตย์นี้คงกลับไปออกกำลังกายได้แล้ว
แล้วก็มีเวลาอยู่บ้านมากขึ้น ตั้งใจจะลาพักร้อนที่เหลือจากปีที่แล้วมาด้วย

ชีวิตจะได้กลับมาเป็นปกติบ้าง
Work life balance อาทิตย์ที่แล้วเสียหมดเลย

เมื่อเย็นวันศุกร์เราไปกินข้าวกับนายๆนี่แหละ (เป็นงานอย่างหนึ่ง)
ถามนายเราว่า พี่ทำงานแบบนี้ ลูกพี่อยู่กับใคร
(เรามีนายหลายคน อย่าเพิ่งงง เดี๋ยวผู้หญิง เดี๋ยวผู้ชาย)
คือ เราอยู่ดึก เราก็เห็นเค้าอยู่ดึกเหมือนกัน
แล้วเราก็สงสัยมากว่า คนมีครอบครัวเค้าบริหารจัดการยังไง
เพราะเราเองทำแบบนี้ได้ เพราะเราไม่มีภาระ
เวลาที่เหลืออยู่ก็คือเวลาที่ให้ตัวเองแล้ว
เราก็เอาเวลาตรงนั้นมาให้กับงาน
แค่เราว่ามีแฟน ก็ทะเลาะกันแล้วเหอะ

พี่เค้าบอกว่า ก็อยู่กับพ่อ จริงๆเค้าก็รู้สึกผิดเหมือนกันที่ไม่มีเวลาให้

ฟังน้ำเสียงดูก็รู้สึกเลยว่า เค้าก็ไม่ได้พอใจกับชีวิตแบบนี้หรอก
คนมีครอบครัวก็คงอยากให้เวลากับครอบครัวมากกว่างาน
แต่ถ้างานมันรุม ก็คงต้องอาศัยความเข้าใจจากคนใกล้ตัวมากขึ้น

ติดที่กินไว้หลายที่เลย ยังไม่ได้ใส่ใน where ด้วย
ค่อยๆรีวิวกันไปแล้วกันนะ

ที่แรก โทราจิโร เซนทรัลเวิลด์

เคยกินที่สาขาทองหล่อครั้งนึง หลายปีมาแล้ว
จนจำไม่ได้แล้วว่าที่นี่มีอะไรเด่น คิดว่าปลาดิบมั้ง

แต่พอเข้าร้านมาเจอเมนูของย่างก็เลยลองสั่งมาชิมดู

(บีบีถ่ายก็สะดวกดี แต่รูปไม่สวยอย่างที่ต้องการเลย
วันหลังจะพยายามแบกกล้องแล้วกัน)

ใช้ได้เลย เป็นไก่บดย่าง ย่างได้ชุ่มดี ปรุงรสก็ดี

โซบะเย็น

โซเมงเย็น

จริงๆเมื่อก่อนชอบกินราเมนเย็นที่ฮะจิบัง
ปัจจุบันก็ยังกินอยู่ แต่พบว่า มันไม่อร่อยเหมือนเมื่อก่อน
น้ำซุปเย็นรสเข้มไปหน่อย
ก็พยายามหากินที่อื่นที่จะพอทดแทนได้
ที่นี่ก็ใช้ได้นะ ชอบทีเดียว

ปลาดิบก็ดีมาก สดดี

สลัดในเซต

ตอนนั่งแรกๆก็ไม่ค่อยมีคนหรอก ร้านก็หลบมุมเงียบๆ
แต่สักพักคนมากันมากมาย เต็มร้านไปหมด
ไม่รู้ร้านอื่นในเซนทรัลเวิลด์เป็นแบบนี้ตอนวันหยุดกันหมดหรือเปล่า

แล้วก็มาต่อที่ Cookies Crust ที่เจสแนะนำไว้ว่าให้มาลอง
เราก็เลยมาลอง ตอนแรกเล็งบันนอฟฟี่ไว้ เล็งอยู่นานมาก
จนพนักงานเอาเมนูมาเปิด เลยเปลี่ยนใจเป็นฟองดอง

ขอเปลี่ยนไอศกรีมเป็นวนิลา
เพราะในเซตจริงๆเป็นราสเบอรีหรือไงนี่แหละ
ที่เจสคอมเมนท์ว่ามันไม่เข้ากัน เราเลยขอเปลี่ยนเป็นวนิลา

ฮันนี่โทสต์นี่ชอบที่ Chico มากกว่า เพราะว่าที่ Chico เค้าหั่นขอบออก
แต่พอกินทั้งขอบก็จะไม่ค่อยรู้สึกนุ่มเท่า
ไว้วันหลังว่าจะลองหัดทำดู ไม่น่ายากเลย

ตอนยืนเกาะหน้าตู้อยู่นานแล้วก็บ่นว่า เราทำไม่สวยเท่านี้หรอก
พนักงานก็บอกว่า ครูตุ๊ก เจ้าของร้านเปิดคลาสสอนด้วยนะ
สนใจหรือเปล่า

เป็นพนักงานที่ควรได้รางวัลดีเด่น ขายได้ทุกอย่างจริงๆ

ไหนๆก็ไหนๆ ต่อกันเลยดีกว่า จะได้ไม่ดองกันเยอะ
อาทิตย์ถัดมา เราเพิ่งค้นพบว่า แถวๆคอนโดเรามี iberry ด้วย
เดินผ่านก็ตั้งหลายหน แต่ข้ามสายตาเราไปเสมอเลย

ไป iberry แต่ไม่ได้กินไอศกรีม สั่งเค้กมาแทน

บรรยากาศดีนะ ร้านเล็กๆ โต๊ะน้อย แล้วก็เงียบดี
ถ้าไม่นับเสียงปั่นน้ำที่ดังตลอดเวลา

หลังจากนี้เราก็ไปบ้านมะมี เพราะมีนัดปาร์ตี้อูมามิ
แต่ไว้ขออัพต่างหาก อยากได้รูปจากกล้องเจสและกีบมาผสมด้วย

ป.ล. วันที่ไปกินข้าวกับพวกนายๆ
นายบอกว่า Golden rule, when a girl asks you to do, you have to do
เป็นตอนที่เราพยายามบอกให้เมเนเจอร์อีกแผนกซึ่งเป็นคนอังกฤษกินข้าวเหนียวมะม่วงให้หมด
เค้าเลยต้องกินข้าวเหนียวมะม่วงที่เรายัดเยียดนั้นจนได้
ขอ apply กฎนี้ไปใช้ทั่วๆไปได้มั้ย อิอิ