ไม่มีเหตุผล

ตอนแรกก็รู้สึกแปลกๆที่พ่อแม่มาอ่านได
เพราะไม่เคยคาดคิดว่าเค้าจะมาอ่าน
ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าเค้าจะเล่นเนตกัน

แต่วันนี้เค้าก็เล่นเนตกัน
แล้วเค้าก็ไล่อ่านไดลูกๆอย่างเมามัน

บางเรื่องไม่ต้องเล่า เพราะเค้าอ่านเจอเองแล้ว

ตอนแรกรู้สึกแปลกๆ
เพราะว่าเราก็เขียนในเรื่องบางเรื่อง
ที่เราไม่เคยแสดงออกให้เค้ารู้
เหมือนเป็นอีกมุมหนึ่งของเรา อะไรแบบนั้น
แต่พอสักพักเริ่มชิน และเริ่มเข้าใจว่าทำไมเค้าอ่าน

ก็เพราะว่าเค้าก็อยากรู้จักและรู้เรื่องเราในอีกมุมหนึ่งเหมือนกัน
คนที่เค้ารักเราจริงๆเค้าก็อยากรู้ความเป็นไปของเราทุกๆด้านล่ะมั้ง

ใช่ป่ะพ่อ นี่ก็เขียนเดาเอาเอง
หรือว่าจริงๆแล้วก็แค่ไม่มีอะไรจะทำ -”-

คงไม่มีเหตุผลประมาณว่า ไม่อ่านหรอก
ปล่อยให้เรามีโลกส่วนตัวของเราสักช่องหนึ่ง

เป็นข้ออ้างของคนบางคนในอดีต
และไปอ่านเจอในไดสาวๆบางคนที่แฟนไม่ยอมอ่านได

เหตุผลเดียวกันเลยค่ะน้อง

ไม่รู้ว่าเหตุผลแบบนี้มันแปลว่าอะไร
แต่สุดท้ายแล้วแปลว่า ผมไม่อ่านความเห็นของคุณหรอก
เพราะว่าบางทีผมก็รับไม่ได้กับความเห็นบางอย่าง
แต่ผมไม่อยากแสดงออกและไม่อยากรับรู้ว่าคุณเป็นแบบนั้น

ก็เลยใช้วิธีหลีกเลี่ยงแล้วหาข้อแก้ตัวแบบนี้มา
ซึ่งฟังไม่ขึ้นเฟ้ย

***

ไปกินอาหารจีนกับกีบกับพี่เอกมา
แบบว่าไปสีลมแล้วหาร้านไม่ได้เลย
เย็นวันศุกร์ ทุกร้านในสีลมคอมเพลกซ์แน่นขนัด
เลยข้ามมากินร้าน Beijing restaurant ตรงตึก J city

สั่งอาหารเสร็จก็สงสัยว่า เค้าพูดภาษาไทยไม่ค่อยได้แหงม
ซึ่งก็จริง หลังจากนั้นก็เลย ซัวผู่ทงฮั่ว เลย

เย่ ได้พูดภาษาจีนบ้างแล้ว

ช่วงนี้มีโอกาสได้ฝึกภาษาจีนกับเพื่อนร่วมงานเยอะ
เพราะว่าเพิ่งรู้ว่าเค้าพูดได้คล่องมากๆ ก็เลย อ่ะๆ ซัวผู่ทงฮั่วกัน
แล้วก็เลยปนไทยๆจีนๆมั่วๆกันไปหมด

ถึงได้บอกว่าปีนี้ยังไงต้องพูดให้ได้

อ่ะ กลับมาที่อาหาร ชอบจังร้านนี้ จีนได้ใจ

มาโผโตฟู ราดข้าวกิน ชอบมาก
กีบกินตาม ไม่รู้ชอบใจเหมือนกันเปล่า

ผัดโปวเล้ง คิดอะไรไม่ออกก็สั่งจานนี้

ปลาทอดอะไรสักอย่าง จำไม่ได้
เป็นอาหารที่เหมือนกับแกล้มมากๆ
แต่กินกับข้าวก็อร่อย

หมูผัดเปรี้ยวหวาน ที่ออกหวานไปหน่อย
แล้วหมูก็เหนียวไปนิด ที่สำคัญคือ มาตอนที่อิ่มแล้ว
ก็เลยสู้สามจานแรกไม่ได้

อิ่มอึดแล้วก็กลิ้งกลุกๆกลับบ้านตามฟอร์ม
ไว้จะไปกินกันอีกนะร้านนี้ ชอบๆ

ป.ล. จานนี้ทำตอนปีใหม่ เฝอ