ไม่ลำบากเท่าไหร่

อ่านธรรมะใกล้ตัวฉบับล่าสุด
คอลัมน์รู้เฉพาะตน

กรณีเฉพาะตนของ – สารวัตรแจ็ค
อาชีพ – ตำรวจ
ลักษณะงานที่ทำ – เป็นพนักงานสอบสวน ต้องคอยชี้ผิดชี้ถูก เช่น คนทะเลาะกันจากอุบัติเหตุบนท้องถนนแล้วตกลงกันไม่ได้ก็มาที่เรา แต่หลายครั้งเราตัดสินก็ไม่เชื่อหรือไม่ยอมรับ จนเราต้องร่วมทะเลาะ และพลอยกลายเป็นคู่กรณีฝ่ายที่สามไปเลย เพื่อนบางคนเครียดง่าย โดนลากไปติดร่างแหบ่อยเข้า ถึงกับเดินขึ้นแฟลตฆ่าตัวตายหนีปัญหาไปเลยก็เคยมี
โอกาสพักผ่อนมีน้อย เพราะในท้องที่ต้องทำคดีติดๆกันแทบไม่หายใจหายคอ เจอคดีวันหนึ่งรวมเป็นสิบ รับสำนวนหนึ่งมากว่าจะทำเสร็จก็ไม่ใช่วันเดียว แถมยังจ่อมาถล่มใหม่อีกหลายสำนวน ถ้าจัดระเบียบชีวิตไม่ดีก็เสร็จ แม้แต่ไปเที่ยวก็ต้องแบกสำนวนติดหัวไปด้วย เพราะเหมือนงานเป็นดินพอกหางหมูไม่รู้จบ แถมแต่ละวันจะถูกแบ่งว่าต้องเข้าเวรจราจรหรือเวรอาญา ซึ่งมีสิทธิ์ต้องออกไปที่เกิดเหตุเพื่อดูของจริงเกือบทั้งสิ้น แทบไม่ค่อยได้นั่งโต๊ะเลย

(อ่านต่อได้จากลิงค์ข้างบน)

จริงๆเวลาดู CSI ก็มักจะคิดว่า
คนพวกนี้ชีวิตลำบากกว่าเราอีกนะ
ตำรวจเมืองไทยคงยิ่งลำบากกว่าหลายเท่า
เพราะว่าเงินเดือนไม่เยอะเหมือนเค้า
แถมเป็นคนที่ประชาชนเกลียดอีก

พอมาอ่านที่คุณตำรวจคนนี้เขียนมาหาพี่ตุลย์
ก็เลยพบว่าชีวิตเราก็ไม่นับว่าเลวร้ายหรอกนา
แม้ว่ามันจะรบกับสารพัดสารพัน
อยากจะกรี๊ดเป็นภาษารัสเซียบ้างบางครั้ง

แต่เวลากลับมาถึงบ้านแล้วเราสบายใจ
จะรบราฆ่าฟันกับใครที่ไหนก็ตามแต่
แต่ปัญหาในชีวิตเราก็มีแค่นั้น

เคยคิดเหมือนกันว่า ถ้ามีแฟน ก็ต้องกลับไปรบกับแฟนต่อนะนี่
แต่นี่ไม่ต้อง เลิกงานก็จบเลย ชีวิตมีเรื่องปวดหัวเรื่องเดียว

แค่เรื่องเดียวก็พอแล้ว ไม่อยากไปหารื่องปวดหัวเพิ่ม

คนเราก็มีเรื่องต้องปวดหัว มีปัญหาต้องแก้ทุกคนแหละ
เพียงแค่ว่า อย่าไปหาเรื่องใส่ตัวเพิ่ม
อย่าจินตนาการฟุ้งซ่านมากไป

ทุกวันนี้เราทุกข์จากความคิดมากกว่าทุกข์ที่เกิดขึ้นจริงเสียอีก

ป.ล.1 เดี๋ยวนี้บทจะปิ๊งใครขึ้นมา
ก็เจอว่า เค้ามีเจ้าของกันหมดแล้ว
ไม่เสียใจนะ รู้สึกว่า ดีละ จบง่ายๆแบบนี้ดีละ ^^

ป.ล.2 ไปกินฮะจิบังกับน้องๆมา