Chinawhite
วันนี้วันเกิดน้องมุ้ย
เลยตื่นเช้ามาใส่บาตรพร้อมน้อง
ที่ปกติแล้วเราจะตื่นคนเดียว
พอวันนี้ตื่นสองคนก็กลายเป็นว่า
ฉันเองที่ดันลืมตัวนอนต่อ ให้น้องมาปลุกอีกที
ตั้งใจใส่ไว้ที่ 9 รูป ที่ปกติเมื่อก่อนยืนหน้าบ้านก็ใส่ได้แล้ว
แต่ตอนนี้ต้องขับรถเข้าไปที่ตลาดไม่พอ
ยังต้องไปเดินตามหาพระเพื่อใส่ให้ครบอีก
ตอนเด็กเราเรียนหนังสือว่า ตักบาตร ต้องรอพระ (มี ร.เรือ)
พระบิณฑบาต ไม่ต้องรอ (ไม่มี ร.เรือ)
ตอนนี้กลายเป็นว่า รอพระไม่ได้แล้ว ต้องวิ่งตามหาพระแทน
พระมีน้อยลง แต่ดูเหมือนคนใส่บาตรไม่น้อยลงเลย
พระเลยต้องรับบิณฑบาตแบบ grab&go
คือ รีบรับบาตรแล้วรีบไปให้คนอื่นใส่ต่อ
เด็กวัดก็ต้องรีบเก็บของลงย่ามแพคๆใส่รถอีกที
เห็นวิถีชุมชนตลาดแถวบ้านแล้วน่าสนใจดี
ไว้สักอาทิตย์ไหนจะให้น้องโอริโอถ่ายมาให้ดู
พี่เสือก็ทักว่า ไม่ได้ใช้น้องโอเลย
ตัวเองก็รู้สึกเหมือนกันว่า ทิ้งน้องโอไว้เป็นอาทิตย์ๆ ไม่ได้แตะเลย
และด้วยความที่วันนี้ดันลืมน้องบลูไว้ที่บ้าน
ก็เลยต้องเอาน้องโอออกมาประจำการ
ไปกินข้าวกับน้องๆตอนเย็นที่ Central world
ถ่ายทั้งนางแบบและถ่ายทั้งอาหาร
ไปกินกันที่ร้าน China white
ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะมากินร้านนี้หรอก
แต่ว่าระหว่างรอให้ครบทีม ก็ชวนน้องติวตามหาร้านนี้กัน
พอเจอร้านแล้วคนอื่นก็ขี้เกียจคิดก็เลยตามมากันที่นี่
ร้านอยู่ชั้นสามตรง Beacon หาไม่ยากและไม่ง่าย
มีร้านอาหารเรียงกันอีกสามสี่ร้านที่ช่างเป็นมุมอับเหลือเกิน
เห็นแล้วหวั่นใจแทนว่าจะรอดมั้ยเนี่ย
บริการดีนะ ทันใจและใส่ใจ
บะหมี่แห้งเกี๊ยวกุ้ง ที่ชื่อ Noodle girl
ปรุงแล้ว
ผักกาดแก้วน้ำมันหอย เค็มไปหน่อย ต้องกินกับข้าว
เกี๊ยวกุ้งกรอบราดหน้า จานนี้ชอบมาก
เม้าๆอยู่หันไปอีกที หมดแล้ว
บะหมี่ลูกชิ้นปลา ที่ทำให้นึกถึงจอหงวน
เพราะจืดๆเหมือนกัน แต่ว่าที่นี่น้ำซุปยังพอไหว
เส้นก็ใกล้เคียงฮ่องกง
ปอเปี๊ยะผัดไทย สั่งเพราะแปลกดี แต่รสชาติธรรมดา
หมูกรอบและเป็ดย่าง เนื้อเหนียวไปหน่อย
แต่หมูกรอบหนังกรอบดี
เป็ดปักกิ่งที่ม้วนมาให้เลย แต่ข้างในเป็นเนื้อ ไม่ใช่หนังเป็ด
ก็เลยรู้สึกว่ามันหนักไปหน่อย
เต้าหู้ทอดกินกับ dill sauce แปลกแต่อร่อยดีนะ
บะหมี่ผัดพริกเผา ที่ตกม้าตายตรงทอดไข่ดาวเนี่ย
ทอดเหมือนเป็นร้านข้าวแกงข้างถนนไปได้
ของหวานเป็นกล้วยหอมทอด
ที่ไม่ต้องบอกเลยว่าอ้วนแค่ไหน กินกับนมข้น
ทั้งหมด 1,050 รสชาติตามมาตรฐาน
ไม่ผิดหวังแต่ไม่แนะนำให้พี่ธัญมากิน อิอิ
รู้สึกขัดความรู้สึกตรงที่การแต่งจาน
ที่ทำไมเป็นใบตองกับกล้วยไม้ ไม่ใช่อาหารไทยสักหน่อย
ความรู้สึกกเลยไม่ค่อยได้เท่าไหร่ เวลากินจานพวกนี้
มาดูสาวๆร่วมโต๊ะที่กินข้างบนไปทั้งหมด
ว่ายน้ำมา กินไปมื้อเดียวก็หมดแล้ว อิอิ
About this entry
You’re currently reading “ Chinawhite ,” an entry on Mink’s Memoir
- Published:
- 3.9.08 / 9pm





















6 Comments
Jump to comment form | comments rss [?] | trackback uri [?]