หมู่บ้านสาขลา ป้อมพระจุลฯ

ความจริงตั้งใจจะไปกราบหลวงอา
แต่ว่าเจสติดธุระ ก็เลยไม่ได้ไป

ไม่ได้กลัวการไปคนเดียวหรอก
เพราะว่าไปคนเดียวมาแล้วหลายรอบ
แต่ว่าน้ำมันแพงเหลือใจ เสียดายน้ำมัน
ถ้าจะไปก็ไปกันหลายๆคนดีกว่า
จะได้ช่วยกันประหยัด

ก็เลยไม่มีอะไรจะทำ

ตอนบ่ายเลยไปถ่ายรูปกับพี่เสือ
ที่หมู่บ้านสาขลาแถวป้อมพระจุลฯ

อ่านในที่แนะนำที่ท่องเที่ยวแล้วน่าไปมากๆ
แต่พอดูรูปที่เค้าถ่ายมา ก็รู้สึกว่า
ไม่น่าจะมีมุมให้ถ่ายรูปเยอะ
เพราะว่ารูปที่เค้าถ่ายมานี่
เป็นความสามารถส่วนตัว
ที่สามารถทำให้สิ่งธรรมดาเป็นรูปสวยๆได้

แต่ก็แอบคาดหวังว่า คงมีอะไรบ้างล่ะน่า

ว่าแล้วก็ออกเดินทางตอนบ่ายสองโมง
เพื่อจะได้ให้แสงอาทิตย์อ่อนลงนิดนึงเวลาไปถึง

รถติดอยู่หน้าสยามก็สังเกตเห็นกระจกรถคันข้างหน้า
ว่าเหมือนพระอาทิตย์จะทรงกลดนะนี่

เงยหน้าขึ้นไปดูก็ปรากฏว่าทรงกลดจริงๆ

ถ่ายได้แค่นี้แหละ มุมที่นั่งบนรถมองเห็นแค่นี้
อยากลองถ่ายพระอาทิตย์ทรงกลด
แบบที่อยู่นิ่งๆแล้วมีขาตั้งกล้องด้วยจัง

ระหว่างทางก็ผ่านถ.นราธิวาสฯ

เพิ่งเคยลองถ่ายตึกในกรุงเทพฯเป็นครั้งแรก
ไม่เคยคิดว่าจะถ่ายแล้วออกมาสวยได้เลย
จนกระทั่งไปเห็นรูปฝรั่งคนหนึ่งที่ถ่ายออกมา
เค้าอยู่ในกรุงเทพฯนี่แหละ แล้วถ่ายตึกไว้เยอะแยะ
ถึงได้เห็นว่า เออ สวยเหมือนกันนะนี่

เค้าถ่ายมุมมองฝรั่ง เราถ่ายมุมมองเรา

อีกอย่างที่ถ่ายได้วันนี้เพราะเราไม่ได้เป็นสารถี อิอิ

มุ่งหน้าไปทางวงแหวนอุตสาหกรรม

ไปทางป้อมพระจุลฯ หาป้ายเลี้ยวเข้าวัดสาขลา

ทางกำลังทำอยู่

เข้าไปแล้วก็พบว่าเป็นหมู่บ้านเล็กๆธรรมดาๆนี่เอง
ไม่ได้มีกิจกรรมอะไรมากมาย ออกจะเงียบๆ
แล้วก็ไม่ค่อยมีมุมให้ถ่ายรูปเท่าไหร่
ยกเว้นจะถ่ายวิถีชีวิตชาวบ้าน
ที่แบบว่า ใจไม่ค่อยกล้าไปถ่ายรูปคุณตาคุณยายเท่าไหร่

มีแต่ผู้สูงอายุออกมานั่งคุยกันหน้าบ้าน

หมู่บ้านอยู่แถวๆป่าชายเลน

กุ้งเหยียด สินค้าโอทอปของที่นี่
เป็นการถนอมอาหารแบบหนึ่ง ใส่น้ำตาลกับเกลือ
กุ้งจะเหยียดตัวตรง เค้าเลยเรียกกุ้งเหยียด
ซึ่งลองชิมดูแล้วก็ออกหวานๆ ไม่ถูกจริตเด็กที่บ้านแน่นอน
พอซื้อกลับมาก็เลยแบ่งเจสไปครึ่งหนึ่ง
น้องมุ้ยบอกว่า กุ้งเหยียดหยามเหรอ -”-

ปลาสลิดตากแห้ง ขึ้นชื่อด้วยมั้ง
แต่ไม่ได้ซื้อมาลองชิมดู
ปลาสลิดนี่กินยาก ชอบกินแบบไม่ค่อยเค็มมากกว่า

ในวัดสาขลามีพิพิธภัณฑ์ด้วย
แต่ก็เป็นพิพิธภัณฑ์แบบบ้านๆ คือ เอาของมาวางเรียงๆ
ไม่ได้บอกอะไร ไม่ได้จัดอะไร

แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ เหมือนไม่มีคนดูแลเลย
คือ ฝุ่นจับเกาะเต็ม แล้วออกจะมืดไปหน่อยนะ
เหมาะแก่การถ่ายรูปมากกว่า เพราะแสงน่าสนใจ

ช่างเป็นม้าที่หน้าตาตลกจริงๆ

โลกร้อนแล้วนะ ไม่ได้ถ่ายมาให้ดู
แต่ว่าน้ำท่วมแถวนี้หมดเลย
เค้าสร้างบ้านอยู่ในน้ำกัน
นี่เป็นอาคารเก่า น้ำขังอยู่ประมาณใต้รูปนี้นิดหน่อย

โบสถ์ก็ต้องสร้างใหม่ ยกพื้นสูงขึ้นมาหมด

น้ำกับเรือ กับคนอีกแล้ว

ไม่กล้าถ่ายข้างหน้า ก็ถ่ายข้างหลังเอาละกัน

ไม่มีอะไรถ่ายแล้ว ก็เลยกลับออกมา
ไปป้อมพระจุลฯต่อ

แถวนี้มีแต่น้ำ บุ๋มๆๆ

ที่ป้อมพระจุลฯ เห็นทะเล และอ่าวไทย

แล้วก็ไปถ่ายบนเรือรบกัน
เรือรบที่ชื่อว่า แม่กลอง (แล้วทำไมมาอยู่แถวนี้)

บนเรือนี่ช่างรกไปหมดอ่ะ
แบบว่าแล้วเวลาที่เค้าเอาเรือออกไปรบกัน
ไม่สะดุดหัวทิ่มตายกันไปก่อนหรือไงนะ

รอจนคนหายไปจากหน้าเรือหมด
ยืนกันอยู่สองคน รอถ่ายมุมเนี้ย

เห็นคนแบกกล้อง DSLR เพียบเลย
กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่คนจะมีนะนี่

สีในห้องบังคับเรือ เจ็บปวดๆ

โดนพี่เสือสั่งให้ไปชะโงกหน้าลงมา แบบนี้

ถ่ายมาตั้งนานเพิ่งคิดจะมาถ่ายพอร์ทเทรท
แถมเป็นตอนที่ร้อน เหนื่อย เหงื่อเต็มตัวแล้วอีกต่างหาก
หัวก็แบบว่ากระเซิง ต้องเก็บลวกๆไว้ แง่มๆ

เค้ามาถ่ายรูปง่ะ ไม่ได้มาเป็นแบบ

เลยถ่ายคืนมั่ง นี่แน่ะ

แสงข้างในสวยดี พรอพเยอะให้โพสได้พอควร
(แต่หน้าคนถูกถ่ายโทรมมาก งิ)

แสงสวย เมฆสวย เอาซะหน่อย

ภายในป้อมพระจุลฯที่พี่เสือบอกว่า
เหมาะกับการถ่ายพอร์ทเทรทมาก
แต่แสงหมดซะแล้ว ได้มาแบบนี้

รับสมัครนางแบบถ่ายในป้อมพระจุลฯ
คราวหน้าจะไปอีก แต่คงต้องหานางแบบไปด้วย
เฉพาะกิจอย่างฉันไม่ค่อยไหว โพสไม่เก่ง

แล้วก็ไปกินข้าวต่อ ไม่ได้หิวอะไรมากหรอก
แต่กลัวแสงหมด เดี๋ยวถ่ายอาหารไม่สวย : P
ร้านในป้อมพระจุลนั่นเอง สโมสรทหารเรือ อะไรสักอย่าง

คราวนี้ขนเลนส์ไปครบหมดทุกตัว
หลังจากโดนประณามมาหลายครั้ง

แกงส้มชะอมไข่กุ้งสด ที่กุ้งเด้งแต่ไม่ค่อยสดจริงๆแฮะ
ไม่เผ็ดเลย รสออกเปรี้ยวหวาน

ปลาหมึกผัดผงกะหรี่ ที่จะกินผัดไข่เค็ม แต่ไข่เค็มหมด เซ็งเลย
(รูปนี้เห็นแล้วนึกถึง pirate of the caribbean เลย -”-)
ปลาหมึกกลับสด ผัดสุกกำลังดี

ปลากระพงท้ายเรือ ซึ่งคือ ปลากระพงทอดราดด้วยพล่ากุ้ง
จานนี้ชอบมาก เสียดายแต่ว่า เค้าดันทอดปลาทิ้งไว้นาน
ปลาเลยแข็งไป แต่พล่าอร่อย

อาหารรสชาติผ่านมาตรฐาน
แต่ตัดคะแนนเรื่องบรรยากาศ
เหมือนกินข้าวในโรงอาหารมากๆ
เพราะว่าคนเยอะ โต๊ะติดกันแบบเอื้อมมือถึงกันได้
แล้วก็นั่งอยู่ริมทะเล อาหารเย็นเร็วมาก

ราคาโอเคนะ ปลาตัวละ 200 ปลาหมึก 150 แกงส้ม 80
กินไม่หมด ขนกลับบ้านอีกต่างหาก

ไว้รอบหน้าหานางแบบได้คงจะไปอีก
นางแบบส่วนตัวก็ไม่ค่อยว่างกันด้วย
เอาไว้ถ่ายที่บ้านพอไหว พาออกนอกบ้านไม่ค่อยว่างกันเลย

ป.ล.1 เมื่อคืนฝันว่ามีคนมาบอกรัก
แม้จะไม่ได้คิดอะไรเลย แถมปฏิเสธเค้าไปอีกต่างหาก
ตื่นมายังแอบแฮปปูรี่ วิ้งๆไปครึ่งวันแน่ะ
ตอนนี้หายแล้ว 555

ป.ล.2 ไหนๆรูปก็เยอะแล้ว เพิ่มให้อีก 5 รูป
เดือนที่แล้วไปถ่ายรูปนี้มา ทั้งหมดนี้ส่งเข้าประกวด
เพิ่งเคยส่งรูปเข้าประกวดข้างนอกกับเค้านี่แหละ

ได้ไม่ได้รางวัล ยังไงก็จะเอามาโชว์ให้ดูอยู่แล้ว
ตอนไปส่งรูป เค้าถามว่า นี่ถ่ายเองจริงเหรอ …
แบบว่าหน้าตาไม่ให้หรือไงนะ ><