พวกมากลากไป

ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้เพิ่งรู้สึกตัว
ว่าเราอยู่ในสังคมที่พร้อมจะลากเราลงนรกได้เรื่อย

สังเกตได้ว่า คนไทยเรากินเหล้า เบียร์กันตลอดเวลา
ไปนั่งร้านอาหารร้านไหน โต๊ะข้างๆต้องมีเหล้ามีเบียร์
เลิกงานเดินผ่านริมถนน ต้องมีคนนั่งกินเหล้ากินเบียร์
กินกันเยอะแยะมากมาย จนน่าตกใจว่า
นี่เค้ามีชีวิตอยู่โดยมีสติกันได้นานแค่ไหน
เพราะแค่เหล้าเบียร์อึกเดียวก็หมดสติเรียบร้อยแล้ว

บนท้องถนน ผู้คนก็พร้อมจะเอาเปรียบกันตลอดเวลา
ให้ฉันไปก่อน ให้ฉันสะดวกสุด

ในที่ทำงาน ผู้คนก็พร้อมจะนินทากันตลอดเวลา
แค่มีอะไรมากระตุ้นนิดหน่อย ก็พร้อมจะสตาร์ทเครื่องเลย

ในด้านอื่นๆ ผู้คนก็พร้อมจะเอาจากผู้อื่นตลอดเวลาเช่นกัน
สาวๆก็พร้อมจะให้หนุ่มๆเลี้ยง ซื้อของให้
หนุ่มๆก็พร้อมที่จะฉวยโอกาสจากสาวๆเสมอ

ความรู้สึกมันบอกว่า เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้น
เพราะทุกคนรู้สึกว่ามันธรรมดา

การกินเหล้าเป็นเรื่องธรรมดา
การเห็นแก่ตัวบนถนนเป็นเรื่องธรรมดา
การเม้ากันเป็นเรื่องธรรมดา
การเอาเปรียบเพศตรงข้ามเป็นเรื่องธรรมดา

เราเกิดมาเพื่อใช้สิทธิ์นั้นได้นี่นา
แล้วการทำเรื่องพวกนี้ ก็เป็นเรื่องเผ็ดมันในชีวิตเล็กๆ

การกินเหล้าก็ทำใจเพลินๆ มึนๆ รู้สึกถึงใจไปกับความเพลินๆนั้น
การเห็นแก่ตัวบนถนนก็เหมือนประสบความสำเร็จเล็กๆ
ที่ได้เอาชนะใครสักคน ได้ไปก่อนคนอื่นสักนาทีสองนาที
การเม้ากัน ก็ทำให้ใจเมามันกับการได้เหยียบย่ำคนอื่น
การเอาเปรียบเพศตรงข้าม รู้สึกได้กับใจที่รู้สึกสะใจ
ที่รู้สึกฉลาดที่ได้อะไรเป็นกำไรชีวิต

แต่เรื่องเผ็ดมันเล็กๆน้อยๆในชีวิตทุกวันแบบนี้แหละ
ที่จะทำให้ตัวเองไปไหนไม่ได้ หาความสุขที่แท้จริงไม่เป็น

ต้องกินเหล้าให้ใจมันเพลิน มันหลงๆไป
เพราะหาความสุขจากการมีสติเต็มตาไม่เป็น

ต้องเห็นแก่ตัวบนถนน เพราะแปลว่าขับรถเก่ง
ส่งเสริมอีโก้ให้ตัวเองว่าเก่งเหลือเกิน

ต้องเม้า เพราะตัวเองต้องกดคนอื่นให้ต่ำกว่า
ไม่งั้นจะสูงกว่าคนอื่นไม่ได้

ต้องเอาเปรียบเพศตรงข้าม เพราะของมันมีให้เอาเปรียบ
ถ้าไม่เอาเปรียบก็รู้สึกโง่ที่ไม่ทำ

แล้วเราก็อยู่กับคนแบบนี้แหละ ในสังคมแห่งนี้
มนุษย์ที่เป็นสัตว์สังคม ก็พร้อมจะคล้อยตามในสิ่งที่สังคมบอก
เพราะคิดได้แค่ว่า สิ่งเหล่านี้ถูกต้อง เพราะคนอื่นเค้าก็ทำกัน

เราไม่ได้อยากทำตามที่สังคมบอกเพราะต้องเป็นคนดีหรอกนะ
เพราะว่าถ้าแค่ทำในสิ่งข้างบน สังคมก็ยังบอกว่าเป็นคนดีได้อยู่
มาตรฐานสังคมน่ะมันแปรผันไปตามที่คนส่วนมากเป็น
ถ้าคนส่วนมากเลว คนเลวก็เป็นคนดีได้สบายๆ

แต่เราไม่อยากทำ ไม่อยากเป็น เพราะรู้สึกรังเกียจสิ่งเหล่านั้น
มันเป็นแค่สิ่งหลอกลวงให้ชีวิตเราติดกับดักทางจิตใจให้นานขึ้น
เวลาอยู่ในกับดักพวกนั้นแล้วใจมันขมุกขมัว มีความสุข ความมันแค่เฉพาะหน้า
พอหมดเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกหาความสุขไม่เจอ ต้องทำใหม่ไปเรื่อยๆ

ซึ่งความน่าสงสารยิ่งกว่าของคนอื่นๆคือ
เค้าไม่รู้ว่า เค้าจะหลุดออกจากความสุขเผ็ดมันประเดี๋ยวประด๋าวนี่ได้ยังไง
หรือแม้แต่จะมีคนบอกเค้าว่ามันมีทางอยู่
แต่มันไม่เผ็ดมัน ไม่สุขแบบที่เคยสุขแบบนั้น เค้าก็ไม่สนใจกัน

ก็เลยต้องมีชีวิตอยู่แบบนั้นต่อไป

ไม่อยากดูคนอื่นมาก ดูตัวเองแทน ก็เห็นใจอันกระเพื่อมหวั่นไหว
พุ่งออกไปปะทะกับสิ่งรอบตัว แล้วก็กำลังเซ็งสิ่งรอบตัวแบบนี้

แต่เชื่อเถอะว่า อีกเดี๋ยวจะมีแรงกิ๊วก๊าวออกไปสู้โลกใหม่
เพราะทุกครั้งที่เห็นมัน เราจะได้เรียนรู้อะไรใหม่
แล้วเราก็มีความสุขของเราเองได้จากการเรียนรู้เหล่านี้

ป.ล. ตั้งแต่ตัดผมมา มีหลายเสียงบอกว่า เหมือนดาราเกาหลีเลย
Witch You Hee อะไรนั่น ก็ยังไม่มีความกระตือรือร้นจะไปค้นมาดูเลย
คิดแล้วก็ตลกดีว่า หน้าตาเราอินเทรนด์ได้ตลอด
ตอนวัยรุ่นเค้าฮิตญี่ปุ่น ก็มีคนทักมาแล้วว่าเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น
ตอนสาวๆเค้าฮิตหมวย เราก็เป็นหมวยให้เค้าฮิต
ตอนนี้เค้าฮิตเกาหลี เราก็หน้าตาเกาหลีได้อีกแน่ะ เชื่อเลย