ย้อนหลัง ครัวแม่ยุ้ย

เมื่อวันที่ไปซื้อของที่บิ๊กซี
เราแวะไปกินมื้อกลางวันกันที่ร้านครัวแม่ยุ้ย
เข้าทางตรงพหลโยธิน 7 อารีย์สัมพันธ์ 1
แล้วก็ตรงไปเรื่อยๆ เลี้ยวขวาตรงที่ชาวบ้านเค้าเลี้ยวกันเกือบทุกคัน
เลี้ยวซ้ายแรก ก่อนจะหาที่จอดด้านขวามือ แต่ร้านอยู่ซ้ายมือ
เจอร้านก่อนที่จอดรถนะ

อธิบายแบบนี้จะเข้าใจมั้ยเนี่ย
เอาเป็นว่า เราก็ไปแบบนี้แหละ
มีเจสบอกทางไปเรื่อยๆ

เป็นวันที่เราขับรถหลงมากที่สุด
ไม่เคยหลงขนาดนี้เลย เลี้ยวผิดที่ ผิดซอยได้ตลอดเวลา

เดี๋ยวเตรียมตัวไปหลงปลายอาทิตย์อีกทีละกัน อิอิ

เปิดเมนูอาหารไทยก็สั่งๆกัน
สั่งเสร็จแล้วเจสบอกว่า เจ้าของร้านจบกอดองเบลอ

อ้าว ว้า ไม่งั้นสั่งพวกสปาเกตตี้อะไรงี้ไปแล้ว

เห็นโต๊ะข้างๆเค้าสั่งคาโบนาราก็ดูน่ากิน
วิจารณ์กันใหญ่ว่า อัล เดนเต้ด้วยอ่ะ น่ากินๆ

พี่หมีสงสัยว่า แค่ดูนี่รู้แล้วเหรอว่าอัล เดนเต้เนี่ย

อ๊ะ ระดับไหนกันแล้ว

ว่าแล้วก็มาดูหน้าตาคนร่วมชะตากรรมกันดีกว่า

กีบทำอะไรอ่ะ

เมนูมันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอพี่หมี

อ่านเมนูมั่ง

บรรยากาศในร้าน โต๊ะเก้าอี้เป็นสีๆ
ร้านลึกลับซับซ้อนมาก แต่คนเยอะจริงๆ

น้ำกระเจี๊ยบของเจส
จริงๆแล้วส่วนตัวชอบกินนะ
แต่ว่าถ้าไม่อยากกินจริงๆ
จะชั่งใจรอดูว่ามันรสชาติแบบที่เราชอบหรือเปล่า
อันนี้เจสชิมก่อนแล้วบอกว่า หวาน เราเลยขอบาย
ปกติจะชอบให้มันอมเปรี้ยวมากหน่อย

สุกี้แห้งปลากะพงของฉัน
รสเบาไปนิด ไม่ได้อยากได้เผ็ดนะ
แต่มันเบาไปล่ะ ผัดไม่ค่อยถึงเครื่อง
กินแล้วคิดถึงสุกี้แห้งร้านดุ๊กท่าพระจันทร์ (ยังขายอยู่เปล่าเนี่ย)

ข้าวซอยไก่ ของพี่หมี (มั้ง)
เหตุการณ์การสั่งข้าวซอยไก่เป็นแบบนี้

พี่หมี: สั่งข้าวซอยดีกว่า
กีบ: ดีๆ เค้าจะขอชิม
เรา: งือๆ เค้าจะชิมด้วย อยากกิน
กีบ: พี่หมีจะสั่งเนื้อหรือไก่

พี่หมีไม่ตอบทันที แต่สาวๆมองหน้า

พี่หมี: …ไก่ก็ได้

ทั้งๆที่ใจจริงพี่หมีอยากกินเนื้อ
แต่สาวๆไม่กินเนื้อ พี่หมีเลยต้องสั่งไก่

แล้วพอจานนี้ยกมาวางปุ๊บ
ก็เป็นเจสที่ปรุงข้าวซอยแบบที่เรายังเถียงกับกีบว่า

เรา: กีบอ่ะ ทำให้พี่หมีอดกินเนื้อเลย ต้องสั่งไก่ ใจร้าย
กีบ: อ่ะๆ แต่ยังมีเจสคนนึงช่วยปรุงให้พี่หมีกินนะ
เจส: เปล่า เราจะกินเอง

-_____-

แต่หลังจากนั้นสำนึกมั้ยทั้งสามคน ไม่ค่ะ
เวียนกันกิน ไม่ให้พี่หมีกินด้วย

จนพี่หมีต้องสั่งข้าวซอยเนื้อมาใหม่อีกหนึ่งชาม

ใครอยากมาเป็นเขยสาวกลุ่มนี้ต้องคิดหนักนิดนึงนะ
พี่หมีคิดไม่ได้แล้ว พี่หมีตกกะไดพลอยโจน 555

ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ มีแต่เซี่ยงจี๊ ของกีบ

ก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำของเจส

หมูสะเต๊ะ

แบบขยาย เนื้อหมูนุ่ม หมักได้หอมเครื่องมากๆ
อาจาดและน้ำจิ้มก็ใช้ได้ น้ำจิ้มไม่พอเลยล่ะ

ปิดท้ายด้วยของหวาน เป็นกระท้อนลอยแก้ว
ที่กินยังไง้ ยังไงก็ยังไม่เจอร้านทุ่มทุนสร้างเหมือนที่ท่าพระจันทร์
ร้านนั้นไม่มีเนื้อสีส้มของกระท้อนเลย เป็นปุยขาวๆล้วนๆ
ไม่รู้ปอกมาได้ไงเหมือนกัน ร้านนี้เราบ่นหวาน พี่หมีบ่นเปรี้ยว ไรฟะ
ตกลงเราจะบอกคนอ่านว่าหวานหรือเปรี้ยวดี

กำลังพิจารณากระท้อนอยู่

บลูเบอร์รี่ชีสพาย อร่อยติดอันดับ 1 ใน 6 ร้านในกรุงเทพฯ
ซึ่งไล่ร้านแล้วพบว่า กว่าครึ่งเราไปกินมาหมดแล้ว
เพราะงั้นร้านนี้ก็ได้มาตรฐานกอดองเบลอ
แปลว่า บลูเบอร์รี่พายอร่อยได้แค่ไหน ก็ได้แบบนั้นล่ะ
วิจารณ์กับสาวๆว่า ก็สุดในความเป็นบลูเบอร์รี่ชีสพายแล้ว
ไม่สามารถอร่อยเทพได้มากกว่านี้อีกต่อไป

ทั้งหมดนี้จ่ายไปประมาณคนละ 200 บาท ก็ราคาค่อนไปทางสูงนิดนึง
โดยเฉพาะถ้าสั่งอาหารฝรั่งด้วย จะยิ่งแพงกว่านี้อีก จานละ 150 ++

ส่วนตัวแล้วเราเฉยๆ ถ้าผ่านไปทางนั้นก็คงแวะไปกินอีก
หรือถ้าเพื่อนถาม เราก็คงแนะนำให้ไปกิน
แต่ถ้าไม่ผ่านก็คงไม่ตั้งใจไป

จริงๆแล้วกลัวไปหลงแถวนั้นอีกอ่ะ แหะๆ

ป.ล.1 อัพเดทยอด

เด็กตาบอดพิการซ้ำซ้อน = 4550
โรงทาน = 4050
หนังสือธรรมะ = 2550
ที่คั่นหนังสือ = 300

รายละเอียดโปรเจคต่างๆ ก็ตามข้างล่างนี้
สนใจรายละเอียดและอยากร่วมบุญด้วยก็ได้เลยค่ะ
http://www.digitalinstinct.com/memoir07/archives/544

ป.ล. 2 ตอนนี้ขอแรงกำลังคนอ่านไดเราทุกคน
ช่วยทำแบบสอบถามอันนี้ที เป็นของน้องแม้ว

ช่วยหน่อยนะ เด็กน้อยตาดำๆจะได้เรียนจบ
ไม่มีเงินลงทะเบียนเทอมต่อไปแล้ว

http://www.esurveyspro.com/Survey.aspx?id=79c1212b-1aa6-4deb-8a2c-e425529be564