ตัวตน

ตัวตนเรานี่มันเจ็บปวดนะ

ช่วงหลังๆเราเห็นตัวตนเราเยอะ
แล้วเราก็รู้เลยว่า ที่เราเป็นทุกข์กันนี่
เพราะตัวตนของเราทั้งนั้น

ไม่ว่าจะพยายามรักษามันให้มันดูดี ดูเก่ง
ไม่ว่าจะพยายามปกป้องมันให้มันดู cool
ไม่ว่าจะพยายามหาทางให้มันดู cool ยิ่งขึ้น
ไม่ว่าจะพยายามเหยียบคนอื่นให้ดูดีกว่าคนอื่นอีก

นอกจากดีแล้วยังไม่พอ ยังจะต้องไปดีกว่าคนอื่นอีก
ดีกว่าคนอื่นด้วยตัวเองไม่ได้ ก็ต้องไปเหยียบคนอื่นให้เค้าลงมา

แต่เสร็จแล้วยังไง ตัวตนเราอยู่ตรงไหนกันแน่
อยู่ที่ชื่อนี่หรือ ถ้าเปลี่ยนชื่อไปล่ะ ตัวตนอยู่ที่ไหน
อยู่ที่ร่างกายนี่หรือ ถ้าพิการหรือตายไป ตัวตนจะอยู่ตรงไหน
หรือว่าจะอยู่ที่ใจ

แต่ใจเรานี่แหละที่โลดแล่นไม่เหมือนเดิมยิ่งกว่าร่างกายเสียอีก
กว่าร่างกายจะเปลี่ยนแปลง แก่ เจ็บ ตาย ก็ใช้เวลาเป็นปี
แต่ใจเรานี่กลับเปลี่ยนจากวันนี้ไปพรุ่งนี้ ชั่วโมงนี้ไปชั่วโมงนั้น
นาทีนี้ไปนาทีนั้น วินาทีนี้ไปวินาทีนั้น ไม่เหมือนเดิมสักนิด
แล้วตัวตนมันไปตั้งอยู่ที่ไหนของใจ

เหมือนเรากำลังพยายามสนองความต้องการให้กับอะไรก็ไม่รู้
ที่อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ต้องทำล่ะ
ไม่งั้นจะรู้สึกว่าอึดอัด คับข้องใจ
ที่อยู่เหนือคนอื่นไม่ได้ ที่ดูดีกว่าคนอื่นไม่ได้

วันทั้งวันก็เอาแต่คิดว่า จะสนองมันยังไงดี
แล้วก็ทุกข์แล้วก็สุขไปตามแต่จะสนองมันได้ดีแค่ไหน

แล้วมันอยู่ตรงไหนวะคะ ที่ทำให้เราต้องมาเป็นทุกข์เป็นสุขอยู่ทุกวันเนี่ย

ป.ล. อัพเดทยอดบริจาค

- เด็กตาบอดพิการซ้ำซ้อน = 7,264 บาท
ปิดรับบริจาคไปแล้ว และไปซื้อของบางส่วนแล้ว 2,500 บาท
เงินจำนวนที่เหลือจะนำไปซื้อของในวันเสาร์ค่ะ
- โรงทาน = 5,170 บาท
- หนังสือธรรมะ = 6,004 บาท
(ยอดบริจาคที่ต้องการคือ 9,000 บาท)
(จะปิดรับบริจาควันอาทิตย์ที่ ๒๘ กันยายนค่ะ)
- ที่คั่นหนังสือ = 300 บาท
(จะปิดรับบริจาครูปแล้ว แต่ยังไม่ปิดรับบริจาคสมทบทุนค่ะ)

รายละเอียดโครงการต่างๆที่นี่เลย

http://www.digitalinstinct.com/memoir07/archives/544