ครั้งที่ 8

ไปบริจาคเลือดมาเป็นครั้งที่ 8

ได้เข็มและใบประกาศมาแล้ว ^^

วันนี้เราได้เห็นเข็มบริจาคเลือดอีกครั้ง
ก็ยังรู้สึกว่ามันใหญ่จัง
อาจจะเพราะว่า สองสามเดือนที่ผ่านมา
เราก็ผ่านการเจาะเลือด ผ่าตัดส่องกล้องมา
ซึ่งเข็มพวกนั้นเล็กนิดเดียวเมื่อเทียบกับเข็มบริจาค

แต่ก็ยังตั้งใจดู แบบว่าอยากรู้ อยากเห็นไม่เลิก
เราก็ยังยืนยันนะว่า มันเจ็บแค่ตอนจิ้มเข็มทีเดียว
พอเข็มมันเข้าไปในเส้นเลือดแล้วมันก็ไม่เจ็บแล้ว
แล้วคุณพยาบาลก็มือไวมาก ดูแทบไม่ทัน

เราชอบคุณพยาบาลในห้องบริจาคเลือดนะ
ทุกคนน้ำเสียงเย็นๆ ยิ้มแย้ม มีออร่าเมตตาออกมา

นอนบริจาคเลือดในห้องเนี่ย
ถ้ามองไปรอบๆตัว แล้วลองสัมผัสความรู้สึกดู
ก็จะรู้สึกอยากยิ้มออกมาเลย มันแบบรู้สึกดี

รู้สึกว่า เออ คนในห้องนี้กำลังทำอะไรดีๆร่วมกัน
มีความหวังดีร่วมกันกับคนอื่นๆ
เป็นสังคมที่หาได้ยากยิ่งในทุกวันนี้
แม้เราจะไม่รู้จักกัน แต่ความรู้สึกมันก็ร่วมกันได้

เรานึกถึงวันแรกที่เราบริจาคเลือด
ความจริงแล้วเราน้ำหนักไม่ถึงบริจาคเลือดได้
แต่เราก็อัพน้ำหนักขึ้นมาอีก 3-4 กิโล เพื่อให้บริจาคได้
ก็รู้สึกอ้วนขึ้นนะตอนนั้น แต่หลังๆไม่รู้สึกแล้ว
อาจจะเพราะออกกำลังกายบ่อยด้วย
ส่วนตัวแล้วแค่รู้สึกว่าเฟิร์ม เราก็พอใจแล้ว
น้ำหนักก็อยู่ตรงนี้มาสักพักหนึ่ง
แบบไม่ต้องลุ้นว่าจะบริจาคได้ไหม

หนที่แล้วที่เค้าส่งจดหมายมาบอกว่า
มีไขมันในเลือดมากเกินไป -”-

เอิ่ม วันนั้นกินข้าวไก่คาราเกะ เชสเตอร์กริลล์ไป
ทำให้เราสงสัยว่า ข้าวไก่คาราเกะนี่มันไขมันสูงขนาดนั้นเลย

ถ้ารอบนี้สูงอีก สงสัยต้องพิจารณาตัวเองอย่างด่วน
(ผลตรวจโคเลสเตอรอลยังไม่ออกเลยนะนี่)

***

ไปตัดผมใหม่มาเพราะเห็นว่าทรงเก่ามันยาวแล้ว
เป็นคนผมยาวเร็วมากๆ เลยไม่ค่อยกลัวเรื่องตัดผมสั้นเท่าไหร่
เพราะยังไงเดี๋ยวก็ยาวแล้ว

ไปถึงที่ร้านก็ไม่ค่อยมีไอเดียหรอก
รู้แต่ว่า อยากได้ผมข้างหน้าสั้นๆ
ช่างเลยบอกว่า งั้นเดี๋ยวออกแบบข้างหลังให้

เลยออกมาเป็นแบบนี้

กรี๊ด ช่างกล้า กล้าทั้งช่าง และคนถูกตัดจริงๆ

ชอบอ่ะ 555

ป.ล. อัพเดทยอด

- โรงทาน = 8,771.25 บาท
- หนังสือธรรมะ = 1,754 บาท
- ที่คั่นหนังสือ = 400 บาท
(จะปิดรับบริจาครูปแล้ว แต่ยังไม่ปิดรับบริจาคสมทบทุนค่ะ)

รายละเอียดโครงการต่างๆที่นี่เลย

http://www.digitalinstinct.com/memoir07/archives/544