สถาบัน และ coffee bean by dao

เมื่อเช้าฟังหลวงอาตอนขับรถกลับบ้าน
(กลับเช้ามาก มากินข้าวเช้าที่บ้านเลย)

หลวงอาพูดถึงเรื่องสังคมเราที่ล้มเหลวไปแล้วทุกส่วน

สถาบันล้มเหลวไปหมดแล้ว

สถาบันการศึกษาก็ล้มเหลว
เด็กไปโรงเรียนก็ไม่ได้ไปเรียน
ต้องออกไปเรียนพิเศษข้างนอกกัน

สถาบันครอบครัวก็ล้มเหลว
ครอบครัวขยายที่เราเคยมีก็ไม่มีแล้ว
คนแก่ถูกกำจัดออกจากบ้าน
พ่อแม่มีหน้าที่หาเงินให้ลูกสปอยล์
ไม่มีคนสั่งสอน จริยธรรม วัฒนธรรม
ให้อินเตอร์เนตและเพื่อนเป็นคนสอนแทน

สถาบันศาสนาก็ล้มเหลว
คนสมัยนี้ไม่รู้จักไปวัด ทำบุญไม่เป็น
วันเกิดก็ค่อยไปตักบาตรแค่นั้น

สถาบันการเมือง..
คงไม่ต้องพูดถึง เห็นๆกันอยู่

สถาบันการเงิน..
ก็แดงเถือกไปทั้งกระดานทั้งโลกแล้ว

เหลืออย่างเดียวที่ทำให้ตัวเราไม่หลุดตามกระแสความล้มเหลวของสังคม
ก็คือ ธรรมะ

เหลือแค่จิตใจเรานี่แหละที่ต้องเข้มแข็งเพื่ออยู่ในสังคมนี้ให้ได้
อย่าให้กิเลสมันลากไป พาไป
คนสมัยนี้ไม่รู้ตัวหรอกว่าโดนโฆษณาชวนเชื่อมากแค่ไหน
ถ้าไม่หันกลับมาดูใจตัวเองว่ามันวิ่งไปไหนอยู่
เราก็จะวิ่งตามกระแสสังคมไปเรื่อยๆ ใจเราอ่อนแอลงเรื่อยๆ
ถูกชักจูงง่ายขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะมีหรือไม่มีเหตุผลก็ตาม

เราพบว่าคนสมัยนี้จิตใจอ่อนแอจริงๆนะ
เจอเรื่องราวไม่ได้อย่างใจนิดหน่อยก็จะเป็นจะตาย
เหมือนโลกจะแตกลงตรงหน้าให้ได้
พยายามจะทำอย่างไรก็ได้ให้ได้อย่างใจให้ได้
โดยไม่สนว่า จะต้องทำให้คนเดือดร้อนมากแค่ไหน
หรือบางทีก็ทำให้ตัวเองเดือดร้อนด้วย แต่วันนี้จะเอาแค่นี้แหละ
ไม่ได้คิดหน้าคิดหลังไปมากกว่านั้นเลย

เรื่องที่เห็นได้ง่ายก็อย่างเรื่องความรัก
เกิดไปหลงรักใครขึ้นมา ก็อยากได้เค้ามาเป็นของตัวเอง
แม้ว่าเค้าจะมีเจ้าของแล้วก็ตาม ก็นิยามคำว่ากิ๊กขึ้นมา
เพื่อหาความชอบธรรมในการตามใจตัวเอง

โดยไม่สนใจหรอกว่า จะมีคนเดือดร้อนเพราะความต้องการของเราหรือไม่
รู้แต่ว่าวันนี้ต้องได้อย่างที่เราอยากได้

และเมื่อไหร่ที่ใจไม่อยากได้ ก็ผลักไส หนีมันไปซะอย่างงั้น
เพราะใจไม่อยากได้แล้วนี่ จะทนอยู่ทำไม

แบบนี้มันทำให้จิตใจเราไม่มีภูมิต้านทานกับความชั่วเลย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ใช้ใจนำทางไปเรื่อยๆ
เหตุผล จริยธรรม ความถูกต้อง ความดีงามเป็นเรื่องรอง

สิ่งประดิษฐ์สมัยนี้ก็ยิ่งสนับสนุนให้ใจเราเป็นแบบนั้น
ทั้งโทรทัศน์ที่เปลี่ยนช่องหนีไปได้เรื่อยๆ เพื่อหาช่องที่ถูกใจกว่า
ทั้งอินเตอร์เนตที่เปลี่ยนหน้าไปได้เรื่อยๆ เปลี่ยนคนคุยไปได้เรื่อยๆ
และไม่เหลือตัวตนให้ใครไล่ตามได้ง่ายๆ

อย่าให้ใจอ่อนแอ ยอมแพ้กับความถูกต้องและสัจจะของตัวเอง

***

รูปหลง เก็บตกจาก Coffee bean by dao สาขาราชดำริ

วันนั้นก็อยากกินเค้กขึ้นมา เลยชวนเจสไปที่นี่
ทั้งๆที่เจสกินเจ แต่เราไม่เจ เจสเลยต้องนั่งดูเรากินเค้ก

บรรยากาศดีนะที่นี่ เราเคยมากินกับบ.หนนึง
พนักงานก็บริการดี ใส่ใจ ตั้งแต่หนที่แล้วถึงหนนี้

กับผมทรงเก่า ไม่ค่อยได้เห็นตอนเซตผมใช่ม้า อิอิ

สั่งบะหมี่ราดหน้าหมูสับ
ชอบกินเพราะเป็นรสชาติคุ้นเคย รสชาติวัยเด็ก
ไม่ค่อยมีที่ไหนใส่ในเมนูเท่าไหร่

เจสสั่งข้าวผัดหนำเลี๊ยบเจ

เสร็จของคาวแล้วก็ไปยืนเลือกเค้กอยู่นานสองนาน
แล้วก็ได้ เบบี้แชมป์ชีสเค้กมา อยากกินชีสเค้กเบาๆ

เบาจริงๆ

ชอบตรงที่พนักงานเค้ารู้จักสินค้าเค้าดีน่ะ
พอเราถามว่า อันนี้ทำจากอะไร รสชาติแนวไหน
เค้าก็ตอบได้หมด อันไหนเบากว่ากัน เค้าก็ตอบได้อย่างมั่นใจ

ชอบแบบนี้นะ

อาหารกับเค้กที่นี่ค่อนข้างถูกจริตเราสองคน
เห็นหลายคนชอบบ่นว่าที่นี่ไม่อร่อย
แต่เราชอบนะ รสชาติเบาๆกลางๆดี ไม่รสจัด
แล้วก็มีพวกฟิวชันเยอะ รู้สึกได้กินอะไรแปลกใหม่

บริการนี่เราก็ไม่เคยเจอว่าเค้าบริการแย่สักครั้ง
มากินก็ตั้งหลายครั้งแล้ว ไม่ว่าจะแต่งตัวมายังไง
เราก็เห็นเคยสังเกตเลยว่าพนักงานเค้าจะปฏิบัติแตกต่าง
สาขานี้หรือสาขาไหนก็ตาม

***

ป.ล.1 เมื่อวันศุกร์ พี่ๆน้องๆในแผนกก็รับรู้หมดแล้วว่าเราจะย้าย
เราก็เก็บไว้ได้ตั้งเกือบเดือนนะเนี่ย แล้วเราก็ได้เห็นปฏิกิริยาของหลายคน
ที่เค้าอยากจะมีโอกาสขยับขยายบ้าง แต่ไม่ได้สักที
หลายคนบอกว่าเป็นเรื่องบุญวาสนา แต่เราเคยเขียนแล้วว่า
มันไม่ใช่หรอก แล้วเราก็ไม่ได้เป็นเด็กเพิ่งจบแล้ว
โอกาสมันก็ควรจะมากกว่าน้องๆเป็นธรรมดา
เค้าไม่ได้เห็นด้วยว่า สองปีที่ผ่านมาเราทำอะไรมาแค่ไหน

ป.ล.2 บ่นเรื่องความรักอีกสักทีได้ไหม (ขอหน่อย)
เราว่าเราก็ยังคงกลัวอยู่ เรายอมรับแบบไม่แถเลย
เรามองเห็นเหมือนเรามีความสุขบนหน้าตักเท่านี้
ถ้าเราจะไปมีความรัก มันเหมือนเราแบ่งความสุขหน้าตักนี้ไปลงเดิมพัน
ที่เราแพ้มาตลอด เราก็เลยไม่อยากแบ่งไป ขอมีความสุขแค่ตรงนี้ดีกว่า
แม้ว่ามันอาจจะชนะก็ได้ใช่มั้ย แต่ว่าขอเป็น risk averse แล้วกัน

ป.ล.3 อัพเดทยอด

- โรงทาน = 8,771.25 บาท
- หนังสือธรรมะ = 1,754 บาท
- ที่คั่นหนังสือ = 400 บาท
(จะปิดรับบริจาครูปแล้ว แต่ยังไม่ปิดรับบริจาคสมทบทุนค่ะ)

รายละเอียดโครงการต่างๆที่นี่เลย

http://www.digitalinstinct.com/memoir07/archives/544