เพราะทุกข์เกิดที่ใจ ไม่ใช่ที่สมอง

ตั้งแต่เด็กจนโตมา เราพบว่า
เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง
แต่ละอย่างนั้นก็มาจากต่างๆวิธีการกัน

ทั้งเรียนหนังสือ ครูสอนมา
พ่อแม่สอนมา ญาติพี่น้องสอนมา
เพื่อนบอกมา ทีวีบอกมา วิทยุบอกมา
อ่านหนังสือเจอ กูเกิลบอก

และสุดท้ายคือ จากประสบการณ์ตัวเอง

แต่ทั้งสิ้นทั้งปวงแล้วเราจะเชื่อ หรือไม่เชื่อ
ฟังหรือไม่ฟัง เก็บเอามาใช้หรือไม่นั้น
ก็ขึ้นอยู่กับทัศนคติของตัวเอง

ว่าสิ่งเหล่านั้นมันตรงกับทัศนคติของเราหรือเปล่า

เก็บเอามาคิดก่อนว่าตรงกับที่เราคิดและรับรู้หรือไม่
ทำให้การเรียนรู้เราที่ผ่านมามันก็ถูกบ้างผิดบ้าง
ตามแต่อคติของเราและความคิดที่ถูกบ้างผิดบ้าง

ช่วงปีหลังๆนี้เราพบว่ามีวิธีการเรียนรู้อย่างหนึ่ง
ซึ่งแตกต่างจากวิธีอื่นๆทั่วไปที่เรารู้จักมาตั้งแต่เด็ก
นั่นคือ การรู้สึกลงไปตรงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ไม่ผ่านกระบวนการคิดใดๆ แต่เป็นการใช้การรับรู้ล้วนๆ
รับรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรา เป็นทุกข์ และไม่แน่นอน

ซึ่งไม่ห็นจะต้องตรงกับทัศนคติเราเลยแฮะ
หมายถึงว่า เห็นอะไรก็รู้อย่างนั้น การเรียนรู้นั้นก็เกิดขึ้น
โดยไม่มีทัศนคติว่าสิ่งนี้ถูก สิ่งนั้นผิด ไม่มีอคติใดๆมาเกี่ยวข้อง

การเรียนรู้นั้นมันไม่ได้มาเป็นก้อนความรู้ใดๆ
แต่มาเป็นเส้นบางๆที่ซึมเข้ามาในใจเราทีละนิดๆ
ให้เรายอมรับกับความจริงที่เป็นอยู่ โดยไม่ฝืน โดยไม่ต้องเปลี่ยนทัศนคติ
เพราะการเรียนรู้นั้นจะทำให้ทัศนคติเราเปลี่ยนไปในที่สุด

เมื่อวานนี้เราได้เรียนรู้เส้นบางๆนั้นอีกครั้ง
แค่ที่ว่า ที่เราเป็นทุกข์อยู่เพราะรักตัวเอง

ทำให้เรารู้สึกตัวว่า เราเรียนรู้ประโยคนี้ไม่ใช่ครั้งแรก
แต่ก่อนหน้านี้มันจะซึมลงใจไปไม่ลึกพอ
ที่ทำให้เราไม่รู้จักสำนึกว่าเรารักตัวเองมากแค่ไหน
พอที่จะทำให้ตัวเองยังทุกข์อยู่ ยังพยายามเอาใจตัวเองอยู่

และนี่คงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย

แต่การเรียนรู้ทุกครั้งทำให้เราเห็นพัฒนาการตัวเอง
ครั้งนี้มันก็ยังทุกข์เพราะรักตัวเอง แต่รักตัวเองสั้นลง
ทำให้ทุกข์มันขาดเป็นห้วงๆ ขาดง่ายขึ้น
ไม่อยู่กับเรานานเหมือนที่เคยรู้สึก

เรารู้ตัวว่า ถ้าสิ่งนี้เราได้เรียนรู้จากการอ่านหนังสือหรือคนอื่นบอก
เราจะไม่เข้าใจมันอย่างวันนี้หรอก
เพราะสิ่งที่อ่านหนังสือเจอ คนอื่นบอก มันไปจบลงที่สมอง
ในขณะที่อารมณ์ความทุกข์นี้มันเกิดที่ใจ
ความคิดในสมองอาจจะพยายามสอนใจว่า
เพราะแกรักตัวเองไงล่ะๆๆๆๆ
แต่ใจมันไม่ยอมรับสิ่งที่สมองสอน มันก็เท่านั้น
มันก็แก้ได้เป็นครั้งคราว เอาความคิดมาแก้ความรู้สึก
ก็ไม่ได้เป็นการแก้ที่ทำให้ทุกข์ที่ใจมันจบลงได้หรอก

เพราะทุกข์เกิดที่ใจ ไม่ใช่ที่สมอง

ป.ล. อัพเดทยอด

- โรงทาน = 21,146.75 บาท

เหลือแค่โรงทานอย่างเดียวแล้วนะคะ
ปีนี้เราจะปิดโปรเจคบุญใหญ่แค่นี้
ปีหน้าว่ากันใหม่ที่โรงพยาบาลสงฆ์