กิจกรรมวันนี้

วันนี้ไปโยนโบลว์ลิ่งกับชมรมของบริษัทมา
ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาจะสามปี
เราไม่เคยเข้าร่วมกิจกรรมอะไรแบบนี้เลย
ทั้งๆที่มีมากมายเกือบทุกอาทิตย์

สมัยก่อนไม่มีเวลาว่างมาสนใจเรื่องแบบนี้
และเพราะว่าทำงานทีเอมด้วย
เป็นพวกชนกลุ่มน้อย รู้สึกไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งกับกิจกรรมแบบนี้

แต่พอดีครั้งนี้บีชวนไปแล้วส่งชื่อให้
ก็เลยไปด้วย ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เล่นเป็นอะไรกับเค้าหรอก
ปกติเล่นโบลว์นี่ก็มั่วๆซั่วๆ ใช้กำลังอย่างเดียว

โยนไป 6 เกม มากที่สุดเท่าที่เคยโยนมาเลย
ปวดแขนใช้ได้ทีเดียว ไม่เคยคิดว่าจะเล่นได้เกิน 2 เกมเลย
ก็สนุกดีนะ

เราว่าก็เป็นกิจกรรมที่ไปกับแฟนแล้วสนุกดี
ไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าต้องเป็นโบลว์ลิ่งนะ
แต่ว่ากิจกรรมอะไรก็ได้ ที่ได้คุยกัน ได้เล่นด้วยกัน ใช้เวลาด้วยกัน
แล้วมันมีประโยชน์ จะต่อตัวเองหรือต่อคนอื่นก็ตาม

ปกติเราจะไปฟิตเนสด้วยกันอาทิตย์ละ 2 วัน
เราก็เล่นโยคะไป บีก็เล่นอะไรของเค้าไป
หลังๆบีมาเล่นโยคะด้วย (เล่นไปแกล้งกันไป จะเวิคมั้ยเนี่ย)

แอบรู้สึกนิดๆว่า ถ้าหากว่าเป็นแฟนกันก่อนหน้านี้สัก 2-3 ปี
เราคงไม่เอนจอยกับการออกกำลังกาย
และคงไม่มีกิจกรรมที่ทำด้วยกันได้มากเท่านี้
เพราะเราเริ่มเข้าฟิตเนสและออกกำลังกายเป็นประจำ 2-3 ปีหลังนี้เอง
พอเป็นกิจกรรมที่ต่างคนต่างทำอยู่แล้ว
การจะไปออกกำลังกายด้วยกันก็เลยกลายเป็นเรื่องง่ายๆ ที่ทำด้วยกันได้

***

พาอิปป้งไปเช็ค 20,000 กิโลมาแล้ววันนี้
(เข้ามา3 ครั้ง ยังไม่ซ้ำศูนย์กันเลย -”- )
และอิปป้งก็จะมีอายุครบหนึ่งปีในอีกไม่กี่วัน
เร็วเหมือนกันนะ เหมือนรู้สึกว่าเพิ่งซื้อมาเอง
ความกลุ้มใจตอนนี้คือ การต่อประกันและพรบ.
ที่ไม่เคยต่อและไม่เคยรู้ราคาที่ควรจะเป็นเลย

การมีรถเป็นของตัวเองก็เป็นอะไรที่ต้องรับผิดชอบ
ซึ่งจริงๆก็ไม่ได้คิดว่าเป็นภาระมากมายหรอก
เหมือนทุกสิ่งอย่างในโลกนี้ เมื่อมาเป็นของเรา
เราก็ต้องมีภาระรับผิดชอบมากขึ้น
มีทั้งข้อดีและข้อเสียในตัวเอง

อิปป้งเองก็ทำให้ชีวิตเราสะดวกขึ้น
ไม่ใช่เราคนเดียวด้วย หลายคนที่ใกล้ชิดเราก็สะดวกสบายขึ้น
ซึ่งก็มีต้นทุนของมันเหมือนกัน ทั้งกับเงินค่าอิปป้ง
เงินดูแล ค่าประกัน พรบ. อะไรทั้งหลาย
ซึ่งก็เป็นการแลกกันไปกับความสะดวกที่ได้รับ

ความจริงก็รู้สึกว่าโชคดีที่เราได้รถขับฟรีๆก่อน
เพราะถ้าได้รถคันแรกเป็นของตัวเอง
ในขณะที่ไม่รู้เรื่องรถเลยก็คงลำบากกว่านี้
รวมทั้งเรื่องฝีมือขับรถด้วย

รถคันแรกเรามีรอยเฉี่ยวชนเพียบทั้งๆที่ขับแค่ 6 เดือน
ที่เราแอบเก็บเงียบไม่บอกบริษัท
เพราะว่ามันไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่มีรอยนิดหน่อย
แล้วก็ไม่มีใครสนใจรอยบนรถด้วย
เนื่องจากไม่ใช่รถตัวเอง มาให้ขับยังไงก็ขับอย่างนั้น
แล้วรอยก็ของใครทำมาก่อนไม่รู้ก็อีกเพียบ
แต่พอมาเป็นเชอร์เบทแล้ว
มีรอยจางๆรอยเดียวซึ่งเราก็ไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าเกิดจากอะไร
พอมาเป็นอิปป้งก็เลยคล่องแล้วในการขับ ประวัติดี

เป็นความภูมิใจว่าขับรถดี หรือชาวบ้านเค้าระวังเราก็ไม่รู้